Gebaseerd op een waar verhaal
Welkom in Mount Waverly Schoonste stad van 1972
Mary Dinkle's ogen waren de kleur van modderige plassen.
Haar moedervlek, had een poep kleur.
Het was zaterdagmiddag en zij verveelde zich.
Mary wou dat zij een vriend had waarmee ze kon spelen.
Mary's stemmingsring, die ze vond in een cornflakes doos, was grijs...
wat volgens het grafiek betekende...
dat ze, droefgeestig, onbewust ambitieus of hongerig was.
Haar enige vrienden waren de 'Noblets' uit haar favoriete tekenfilm.
Het waren niet de echte die je in winkels kocht...
maar namaakexemplaren die ze zelf...
maakte van schelpen, papavers, pompoms...
en kippenbotjes, over van het afhaaleten vrijdagavond.
Ze moest al haar speelgoed zelf maken, en haar favorieten waren 'Shrinkies'...
doosjes van chips die ze in de oven gekrompen had.
Mary's vader, Noel Norman Dinkle...
werkte in een fabriek, waar hij touwtjes bevestigde aan theezakjes.
Op school vertelde ze haar klas...
dat hij net zoveel gratis theezakjes kon krijgen als hij maar wilde.
Haar favoriete theezakje was Earl Grey.
Ze vond het prachtig om 'Earl Grey' te zeggen...
en wilde later graag met iemand trouwen die Earl Grey heet.
Ze zouden in een kasteel in Schotland gaan wonen...
en 9 baby’s, 2 eenden...
en een hond die Kevin heet nemen.
Noel's hobby was in zijn schuur zitten en Bailey’s Irish Cream drinken...
en vogels opzetten die hij langs de snelweg had gevonden.
Mary wou dat hij meer tijd met haar...
doorbracht in plaats van zijn dode vrienden.
Ze wou dat ze ook broers en zusjes had.
Haar moeder had haar verteld dat zij 'een ongelukje' was geweest.
Hoe kan iemand een ongelukje zijn?
Opa Ralph had haar verteld dat baby’s opzettelijk waren...
en worden door vaders gevonden op de bodem van hun bierglas.
Opa Ralph rook naar uien...
en was 51 jaar lid geweest van de Frankston Ice Breakers.
Zij zwommen 's winters om zich levendig te voelen.
Opa Ralph zei dat zijn tepels ervan hard werden.
Hij was een jaar eerder overleden, op 74-jarige leeftijd...
en zijn beste vriend Ken, had ter nagedachtenis een gedicht opgezegd.
Geboren in een schuur in de heuvels van Boronie...
leefde Ralph lang...
en stierf aan pneumonie.
Mary miste hem...
en vroeg zich vaak af waarom hij ammoniak dronk.
Mary peinsde over veel dingen na...
vooral over haar moeder, Vera Lorraine Dinkle.
Voor Mary, zag Vera er altijd een beetje wiebelig uit.
Een verraderlijke bal. En hij is uit.
Vera luisterde graag naar cricket tijdens het bakken...
en haar hoofd ingrediënt was altijd sherry.
3/44. Thompson heeft 2/15...
Ze zei tegen Mary dat het een soort thee voor volwassenen was...
en constant getest moest worden.
Net buiten bereik van de leiding. Engeland staat op 6/96.
Mary vond dat haar moeder de sherry te vaak testte.
Ze kon ook niet begrijpen waarom Vera altijd aan het 'lenen' was.
Gisteren leende ze vissticks uit de supermarkt.
Ze zei tegen Mary dat ze dingen in haar...
jurk stopte om boodschaptassen uit te sparen.
Vera zat gecompliceerd in elkaar.
Mary hield op met dagdromen...
en haalde haar haan uit de regen.
Haar vader had de haan langs de kant van de snelweg gevonden...
nadat het van een vrachtauto van de slachterij gevallen was.
Ze noemde hem Ethel.
Het was tijd om naar de 'Noblets' te kijken. Daar was ze verzot op...
omdat iedereen bruin was en in een theepot woonde...
en massa's vrienden hadden.
Er was niets fijner, dacht Mary...
dan de geur van een natte haan...
het geluid van regen op het dak...
de smaak van gestilliseerd gecondenseerde melk...
uit blik...
terwijl je naar je favoriete tekenfilm kijkt.
Ondertussen in New York
Knuffels 50 cent
Op hetzelfde moment keek ook een zekere Max Horowitz naar de 'Noblets'.
De kleine televisie van Max had beeld maar geen geluid.
Zijn grote televisie, had geluid maar geen beeld.
Hij was 44 en hield van de 'Noblets'...
omdat zij woonden in een afgebakend en verbonden sociaal structuur...
met een constant gehecht conformiteit...
en ook omdat zij massa's vrienden hadden.
Max had moeite met slapen...
en had de avond doorgebracht met televisie kijken en visvoer vangen.
Hij merkte op dat het de zesde vlieg was die hij had gevangen.
Hij vroeg zich af of hij naar bed zou gaan en schapen gaan tellen...
of nog een chocolade hotdog nemen.
Hij probeerde ze allebei, maar het werkte niet.
Het was 6 uur en 12 minuten geleden dat Henry VIII overleden was.
En zijn dood had het leven van Max in verwarring gebracht.
Het was asymmetrisch geworden...
en hoe eerder hij een nieuwe vis kocht, hoe beter.
Morgen zou hij naar de dierenwinkel gaan en een ander Henry kopen...
Henry IX.
Volgende.
Het was boodschappendag...
en Mary zat geduldig, terwijl haar moeder wat enveloppen 'leende'.
Om de tijd de doden, keek ze de kamer rond...
en telde hoeveel dingen er bruin waren.
Er lag plakband, elastiekjes...
en een telefoonboek met een foto...
van een vrouw die in een bruine meer stond...
met haar hand in brand.
Mensen hadden vreemde namen in Amerika,
dacht Mary Daisy Dinkle in zichzelf.
Raar klinkende mensen met namen als Rockefeller en Finkelstein.
Ze vroeg zich af hoe zij eruit zagen, hoe oud ze waren...
of ze getrouwd waren, brillen droegen, en baby’s in hun bier hadden gevonden.
Misschien vonden ze in Amerika hun baby’s ergens anders.
Ze dronken veel cola.
Misschien werden ze in blikjes gevonden.
Maar, nee, ze zouden niet door het gat heen kunnen.
Mary had een idee.
Ze zou naar een Amerikaan schrijven en vragen waar baby’s vandaan komen.
Ze koos een zekere Mr M. Horowitz.
Mrs Dinkle.
Kom terug, Vera Dinkle.
Beste, Mr M. Horowitz...
ik heet Mary Daisy Dinkle.
Ik ben 8 jaar, 3 maanden en 9 dagen oud.
Mijn favoriete kleur is bruin...
en mijn favoriete eten is gestilliseerd gecondenseerde melk...
op de voet gevolgd door chocolade.
Ik heb een haan die Ethel heet en er zo uit ziet.
Hij legt geen eieren, maar zal dat ooit gaan doen.
Mij moeder houdt van roken, cricket en sherry...
en mijn vader speelt graag in zijn schuur met dode vogels.
Waar komen in Amerika de baby’s vandaan?
Komen ze uit blikjes cola?
In Australië vind je ze in bierglazen.
Hier is een tekening van mij.
Ik kan oren niet goed tekenen maar tanden wel.
Het zou geweldig zijn als u mij schrijft en mijn vriend wil zijn.
'Hoogachtenend', Mary Daisy Dinkle.
PS. Ik hoop dat u de chocoladereep die ik meestuur lekker vindt.
Het is een Cherry Ripe.
Tot ziens, brief. Vergeet niet te schrijven.
Max haatte donderdagen...
de dag van zijn wekelijkse Overeaters Anonymous vergadering.
En vanavond voelde hij zichzelf helemaal ongemakkelijk...
omdat hij onderweg twee chocolade hotdogs had gegeten.
Goed dan, klas...
Het eten van chocolade was verboden.
Hij vond de avond nog ondragelijker...
vanwege de rare blikken van Marjorie Butterworth.
Klas is uit.
Max had moeite non-verbale tekens te begrijpen.
Flirten was net zo vreemd voor hem als joggen.
Max vond het merendeel van de mensen verwarrend.
Maar Max wist niet...
dat de avond nog verwarrender en cryptischer zou worden.
Hij las Mary's brief vier keer en deed daarna wat hij normaal doet...
als hij geconfronteerd werd met iets nieuw en stressvol.
Max's wankel bestaan was weer eens verward geworden.
En na 18 uur uit het raam gestaard te hebben...
nam hij eindelijk een beslissing.
Beste Mary Daisy Dinkle...
dank je voor je brief, die ik om 21.17 uur geopend heb....
na mijn Overeaters Anonymous klas.
Ik probeer af te vallen...
omdat mijn psychiater, Dr Bernard Hazelhof...
zegt dat een gezond lichaam gelijk staat aan een gezonde geest.
Hij zegt dat mijn geest niet zo gezond is.
Je tekening is een interessant visueel beeld van jezelf.
Ik heb nog nooit iemand uit Australië ontmoet.
Ik zal als eerste je vraag beantwoorden.
Helaas worden baby’s in Amerika niet in blikjes cola gevonden.
Ik vroeg het aan mijn moeder toen ik vier jaar was...
en ze zei dat ze uit eieren komen die door rabbi's zijn gelegd.
Als je niet Joods bent,
dan worden ze door Katholieke nonnen gelegd.
Als je atheïst bent, dan worden ze gelegd door vieze eenzame prostituées.
Dus daar komen baby’s in Amerika vandaan.
Ik deel mijn woning met een vis...
een paar slakken, die ik naar beroemde wetenschappers heb genoemd...
een parkiet die Mr Biscuit...
en een kat die Hal heet.
'Hal' is een afkorting voor halitosis, een ziekte waaraan hij lijdt.
Hij is me naar huis gevolgd toen een groep kinderen...
zijn oog met een luchtdrukpistool eruit hadden geschoten.
Heb jij een kangaroe als huisdier?
Toen ik werd geboren, liet mijn vader, mijn moeder en ik achter op een kibboets.
Zij schoot zichzelf dood met het jachtgeweer...
van mijn oom toen ik zes was.
Hou jij van chocolade hotdogs?
Ik heb het recept uitgevonden en kan het naar je opsturen.
Toen ik jong was, heb ik een onzichtbaar vriend uitgevonden die Mr Ravioli heet.
Mijn psychiater zegt dat ik hem niet meer nodig heb...
dus zit hij nu maar in een hoek en leest alleen maar.
Verleden week heb ik 128 sigaretpeuken opgeraapt.
Mensen gooien altijd rommel op straat in New York.
Ik begrijp niet waarom mensen de wet overtreden.
Peuken zijn slecht, omdat ze naar zee drijven...
en vissen ze oproken en daardoor nicotine verslaafd worden.
Ik maak natuurlijk een geintje...
want een sigaret blijft niet onderwater branden.
En vissen hebben ook geen zakken waar ze hun aanstekers in kunnen doen.
Ik ben 44 jaar...
en heb 8 trainingspakken in dezelfde kleur en maat.
Ik weeg 160 kilo...
en ben net zo lang als een boom van 1,83 meter.
Welkom bij de New York Loterij.
Ik doe graag mee aan de loterij..
en kies al negen jaar dezelfde nummers.
De nummers zijn 3... - 1.
5... - 4.
6... - 25.
9... - 2.
11... - 7.
en 12. - 8.
Bent u een winnaar?
Of een verliezer?
Ik heb veel verschillende banen gehad.
Mijn eerste baan was metro munten innemen in de metro.
Mijn tweede baan was bij Yiddel's Gourmet Kosher Supplies...
waar ik de machine bediende die voorverpakt noedel kogels maakt.
Ik ben als Jood geboren en geloofde vroeger in God...
maar sindsdien heb ik veel boeken gelezen...
die bewijzen dat God een hersenspinsel is.
Mensen geloven in God omdat het moeilijke vragen beantwoordt...
zoals, waar komt het heelal vandaan...
gaan wormen naar de hemel...
en waarom hebben oude vrouwen blauw haar?
Hoewel ik atheïst ben...
draag ik nog steeds een keppeltje, omdat het mijn hersens warm houdt.
Mijn derde baan was bij een bedrijf die logo’s op geschenken drukte.
Ik zat aan de frisbee print machine.
Een frisbee is een rond plastic schijf die mensen naar elkaar gooien.
Het lijkt op een boemerang...
alleen komt het niet terug.
Bij mijn vierde baan werd ik opgeroepen om als jurylid te dienen.
Ik kreeg niet veel betaald, maar wel gratis koffie een koekjes.
Juryleden zijn eminente leden van de gemeenschap...
die nog nooit iemand vermoord hebben.
Ik haalde het tot de short list...
van een rechtszaak waarbij een man al zijn vrienden vermoordde...
op zijn eigen verjaardagsfeestje.
Helaas werd ik niet geselecteerd, omdat zij erachter kwamen...
dat ik ooit geestesziek was geweest.
Ben je ooit wezen hang-gliden?
Mijn vijfde baan was vuilnisman.
Ik moest rommel opruimen en hoefde met niemand te praten.
Soms deed ik alsof ik een intergalactisch robot was.
Met 911. Uw oproep is in de wachtrij geplaatst.
Een keer nam de politie mij mee voor ondervraging...
maar lieten me gaan toen ze besloten dat ik geen gevaar was...
alleen voor mezelf.
Mijn zesde baan was bij het Amerikaanse leger...
bij de afdeling kantoorbenodigdheden.
Omdat ik goed met cijfers ben...
moest ik uitrekenen hoeveel balpennen het leger nodig had.
Op een dag deden ze een veiligheidsonderzoek...
en vroegen me of ik lid was van een radicale groepering.
Ik zei dat ik lid was van de New York Science Fiction Fan Club.
Ze zeiden dat dat niet meetelde, maar ik werd toch ontslagen.
Gelukkig was ik vergeten dat ik ooit communist was geweest.
Ben jij ooit communist geweest?
Ben je ooit aangevallen door een kraai of een ander groot vogel?
Toen ik negen was, viel een kraai me aan op weg naar school.
Ik had drie hechtingen nodig...
en in de lente draag ik nu een helm waar ik ogen op heb getekend.
Mensen lachen me uit als ik m'n helm draag.
Ik weet niet precies waarom.
Mensen brengen mij vaak in verwarring maar ik probeer niet bezorgd te zijn.
New York is een heel druk en luidruchtig stad.
Ik zou liever ergens wonen waar het stiller is...
zoals de maan.
Ik hou niet van menigten, felle lichten, plotselinge geluiden of stank.
New York heeft die allemaal...
vooral stank.
Ik draag vaak oor- en neus doppen als ik naar buiten ga.
Dat helpt me kalm blijven.
Ik vind mensen interessant maar heb moeite ze te begrijpen.
Ik denk wel, dat ik jou zal begrijpen en vertrouwen.
Je lijkt me gelukkig en ik denk dat je als een garnaal ruikt...
want ik weet dat Australië veel garnalen heeft.
Kun je snel lezen?
Ik heb mezelf aangeleerd om twee bladzijdes tegelijk te lezen...
eén oogbal per pagina.
Ik moet nu gaan...
hoewel ik je niet verteld heb over mijn zevende baan...
in een condoom fabriek.
Schrijf snel terug.
Je Amerikaanse vriend, Max Jerry Horowitz.
PS. Bijgesloten vind je een foto uit zo'n stalletje.
PPS. Bedankt voor de Cherry Ripe...
en ik ben blij dat je net zoveel van chocolade houdt als ik.
Ik heb nooit gestilliseerd gecondenseerde melk gegeten...
maar zal het deze week proberen.
PPPS. Ik heb nog nooit een condoom gebruikt.
Ga in goede gezondheid.
Max hoopte dat Mary weer zou schrijven.
Hij had altijd een vriend willen hebben.
Een vriend die niet onzichtbaar, een huisdier of rubberen beeldje was.
Hij telde de sterren en vroeg zich af hoeveel dagen, uren, minuten...
het zou duren voordat zijn brief Australië zou bereiken.
Negen dagen, zes uur en zesenveertig minuten later.
Vera was niet onder de indruk...
totaal niet.
Deze gek wordt niet de correspondentievriend...
van haar dochter.
Er was al genoeg ellende in de wereld.
Mary zou over een uur uit school komen...
genoeg tijd voor een kopje thee en wat cricket voor de zenuwen...
en om de brief van Max te vergeten.
Hij is uit voor 14. Ongelofelijk. Engeland staat op 7/150.
De volgende dag
Stop.
Jongens, hebben jullie nog plaats voor een oude zak?
Jazeker, Mrs Dinkle. Spring er maar in.
Leuk, Kevin.
Kom op, Vera. We hebben nog meer zakken op te halen.
Mary, is dat alle vuilnis?
Tot ziens, schatje.
Lieve hemel.
Hoewel de brief van Max rook...
naar vissenkoppen en sinaasappelschillen...
dronk Mary zijn woorden op als een kom alfabetsoep...
en was niet zo opgewonden geweest...
sinds Opa Ralph een muntje in haar neus had gevonden.
Ze schreef onmiddellijk terug...
op slagerspapier die ze gestolen had van een paar karbonades.
Best Max, ik ben zo opgewonden dat je terug schreef.
Ik geloof niet dat m'n ouders je aardig vinden, dus vanaf nu...
stuur alles maar naar mijn buurman Len Hislop...
Lamington Drive 26, Mt Waverley.
Hij is oud en heeft geen benen.
Ze zijn tijdens WWII...
eraf gekaauwded, toen Jappen hem in een kooi boven piranha's hingen.
Piranha's zijn goudvissen met tanden.
Hij is bang om naar buiten te gaan, dat is een ziekte die homofobie heet.
Hij betaalt me 50 cent per week om zijn post te brengen.
Ik ben aan het sparen om een kasteel in...
Schotland te kopen en met Earl Grey te trouwen.
Hebben jullie ook de 'Noblets' in Amerika?
Mijn favoriet Noblet is Vanity Noblet.
Hij wil iedereens vriend zijn, zelfs van de jongens.
In je brief, zei je dat je geen vrienden hebt.
Nou, ik ook niet.
Op school gisteren, heeft Bernie Clifford op mijn boterham geplast...
en noemde me 'poepkop' vanwege mijn moedervlek.
Ik wou dat ik het er af kon trekken.
Hij lachte ook omdat ik geen knopen heb.
Ethel heeft ze eraf gepikt...
en ma kon het draad niet door de naald krijgen vanwege de sherry...
dus heeft ze knijpers gebruikt.
Toen ik thuis kwam, ben ik tot etenstijd in mijn geheime plek geklommen.
De andere kinderen lachten ook om mijn haar.
Pa knipt mijn haar altijd omdat mama zegt...
dat echte kappers je haar aan Chinezen verkopen...
die daarmee matrassen vullen.
Mijn lerares, Mrs Pendergast, zegt dat ik meer moet lachen.
Ik vertelde het mijn moeder, dus tekende zij een glimlach op mijn gezicht.
Ik geloof niet dat Mrs Pendergast mij nog aardig vindt.
Ik moet nu gaan. Mijn tranen vlekkeren mijn woorden.
Je vriend in Australië, Mary Daisy Dinkle.
PS. Ben jij ooit geplaagd? Kun je me helpen?
PSS. Ik ben nog nooit wezen hang-gliden of 'commune-ist' geweest...
maar ik wil graag een frisbee en uw recept voor chocolade hotdogs.
PSSS. Ik stuur je Australische chocolade, een pompom die ik maakte...
en een lamington cake, die ik voor lunch had moeten opeten.
Ben jij ooit geplaagd?
Mary's brieven brachten herinneringen terug....
die Max diep in zijn schoenen verborgen had.
We hebben hem ingesloten. Hé, Joden jongen, je gaat boeten...
Joden jongen. Joden jongen.
En zoals gewoonlijk, verwerkte hij dat op de enige manier die hij wist.
En 36 chocolade hotdogs later...
en slechts twee uur slaap...
ebde Max's inzinking weg en kwam een idee bij hem op.
Beste Mary Daisy Dinkle...
bedankt voor je brief, chocoladereep, lamington en pompom.
De chocolade was platgedrukt, dus heb ik het vermengd met melk en ijs...
en ben het nu aan het opdrinken.
Na veel nadenken, heb ik een oplossing voor je plagerij.
Zeg tegen Bernie Clifford dat je moedervlek van chocolade is...
wat betekent, dat als je in de hemel bent..
je de leiding over alle chocolade krijgt.
Dat is natuurlijk een leugen... ik hou niet van leugens...
maar in dit geval zal het van nut zijn.
Ik wou dat ik de leiding kreeg van alle chocolade...
maar dat kan natuurlijk niet, omdat ik atheïst ben.
Mijn buurvrouw Ivy is ook atheïst.
Ze praat niet veel maar maakt zondagavond lekkere soep voor me.
Zij is gedeeltelijk blind...
en soms vind ik haar haar in mijn soep.
Dat zeg ik niet want Dr Bernard Hazelhof zegt dat dat onbeleefd is.
Hier is een lijst met wat ik de andere avonden eet.
Maandag - Glicks Potato Knish...
dinsdag - Yiddels Noedel Kogel...
woensdag - Captain Salty's Fishstix...
donderdag - Yentls Cheezy Blintz...
vrijdag - Chicken Nuggets.
Op zaterdagavond maak ik mijn eigen recepten.
Verleden week heb ik spaghetti hamburgers...
in blik uitgevonden.
Recepten zijn net wiskundige berekeningen.
Dr Bernard Hazelhof zei, dat je nooit meer dan je ijskast moet wegen...
en nooit iets eten wat groter dan je hoofd is.
Ik heb ooit een meloen gegeten die groter dan mijn hoofd was...
maar niet in een keer.
Heb jij suggesties om af te vallen?
Mijn Overeaters Anonymous vergaderingen helpen niet...
en maken mij gespannen.
Het zou fijn zijn als er een 'Dikke Fee' zou bestaan.
Eentje die op de Tanden Fee lijkt maar je vet opzuigt.
Ivy zegt dat ze maar een 'beetje blind' is, maar volgens mij is ze erg blind.
Ze moet een stok kopen, zoals andere visueel gehandicapten.
Als ze het einde puntig maakt...
kan ze gelijk het afval oppikken.
Ik denk dat ik de burgermeester een brief schrijf en dit voorstel.
Hij zal onder de indruk zijn.
Ivy zegt dat ze geen stok nodig heeft omdat ze een goed reuk vermogen heeft.
Ze zegt dat ze me kan vinden met haar ogen dichtgeniet.
Ze zegt dat ik ruik naar drop en oude boeken.
Ik vind dat zij ruikt naar hoestsiroop en urine.
Ik heb haar dit nooit verteld...
aangezien Dr Bernard Hazelhof zei dat dit ook onbeleefd is.
Mensen vinden mij vaak tactloos en onbeschoft.
Ik snap niet dat eerlijk zijn verkeerd is.
Misschien heb ik daarom wel weinig vrienden...
behalve jou dan.
Een echte vriend is een van mijn drie doelen in het leven.
De anderen zijn, alle Noblets bezitten en een levenslang voorraad chocolade.
Dr Bernard Hazelhof zegt dat het goed is om doelen te hebben...
maar niet zulke domme als die van mij.
Ik weet niets meer te schrijven.
Schrijf alsjeblieft gauw terug.
Je vriend in Amerika, Max Jerry Horowitz.
PS. Maak je geen zorgen over het lachen.
Mijn mond lacht bijna nooit...
maar dat betekent niet dat ik niet van binnen lach.
PPS. Bijgesloten vind je een frisbee...
Chocolade Pop Rocks, die je met cola moet opeten...
en een afbeelding van een schildpad uit een van mijn National Geographics.
PPPS. Wist je dat schildpadden door hun anus kunnen ademen?
Beste Max..
toen ik tegen Bernie Clifford zei...
dat ik de leiding over alle chocolade in de hemel zou hebben en hij niets zou krijgen...
begon hij te huilen.
Ik heb ook hondenpoep in zijn deel van de zandbak gelegd.
Je advies was geweldig en ik heb een baan als folderbezorger...
dus kan ik sparen om je te bezoeken.
Het spijt me te horen dat je dik bent.
Mama zegt dat ik ook dik ben en op een vaars gaat lijken...
wat volgens mij een soort koe is.
Misschien moet je alleen dingen eten die beginnen met het letter van de dag.
's Maandags mag je dan alleen...
milkshakes, marshmallows en mosterd eten.
Voor mijn verjaardag, kreeg ik van mama een cake en van papa een camera.
Ik hoop dat je de foto's leuk vindt die ik gestuurd heb.
De eerste is van Ethel, die een kerstboom slinger had gegeten.
De volgende is van mezelf...
nadat ik de Chocolade Pop Rocks met cola opat, zoals je zei.
De volgende is van Len.
Hij probeert nog steeds zijn homofobie te overwinnen.
De volgende is van pa in zijn schuur...
en daarna een van de keren dat ik ma kiekte...
toen ze lag te slapen met haar stickers die helpen tegen het roken.
Op de volgende zit een slinky vast in mijn haar.
En eentje van Sonny die zijn vrouw Cher opgroef.
En als laatst een foto van mijn ander buurman Damian Popodopolous.
Hij is Grieks en ruikt naar citroen afwasmiddel...
en zijn huid is glad, als de achterkant van een lepel.
Ma zegt dat hij een roetmop is die stottert...
en niet eens zijn eigen naam kan uitspreken.
Ze zegt dat je hem op zijn achterhoofd moet slaan...
om de woorden eruit te krijgen.
P-P-P-P...Popodopolous.
Ik wou dat hij mijn vriendje was, verliefd waren en aan seksen deden...
Zoals Katherine Ramsay me achter de schuur vertelde.
Ze zei dat dat gebeurt als twee mensen 'nakie' gaan...
en tegen elkaar aanwrijven om baby’s te maken.
Ik zei dat ze loog en naar de hel zou gaan...
want baby’s komen uit bierglazen...
en eieren die gelegd zijn door rabbi’s, nonnen en 'prosti-tubes'.
Ze zegt dat vrouw zwanger raken…...
en kinderen twee jaar lang in hun buik bakken...
tot ze hun 'vag-ie-ners' leeg spuiten met bloed en ingeblikt spaghetti.
Heb jij een vriendin, Max, of vrouwen?
Heb jij aan seksen gedaan?
Het is binnenkort Valentijnsdag...
en ik wil Damian een cadeau geven zodat hij van me gaat houden.
Kan jij liefde uitleggen en vertellen hoe ik 'verlieverd' kan worden?
Wederom had Mary’s brief een paniekaanval veroorzaakt.
Max wist niets over de liefde.
Het was net zo vreemd voor hem als diepzee duiken...
en had in het verleden het al helemaal verkeerd begrepen.
Een keer op Valentijnsdag...
had hij Zelda Glutnik een gepast cadeau gegeven.
RECTAAL THERMOMETER
Het enige gezelschap die ooit het bed van Max verwarmd had...
was zijn warme kruik.
Romantiek en liefde...
was een mysterieuze taal die hij opgegeven had.
Had Mary maar gevraagd hoe een broodrooster werkt..
of uitleg over de Chaos theorie.
Bestond er maar een wiskundige formule voor de liefde.
Hij bleef maar eten en nadenken.
Maar liefde leek niet op z'n Rubik's Cube. Het kon niet opgelost worden.
Hoe hij het ook analyseerde, de resultaten bleven negatief.
Wegwezen, griezel.
Hij voelde liefde maar kon het niet uitdrukken.
De logica ervan was net zo vreemd voor hem als een broodje met sla.
De sterren waren begrijpelijker.
12, heb je al op de oproep gereageerd? Over.
De angst en stress waren teveel.
Het ondoorgrondelijke liefde won uiteindelijk, en zijn verstand stortte in.
ZWAARLIJVIG ZWAKZINNIGE MAN WEGGETAKELD
De diagnose was ernstige depressie en zwaarlijvigheid...
en hij werd de volgende 8 maanden opgenomen en moest in bed blijven.
Ze gaven hem een cocktail met medicijnen...
en voerden de gebruikelijke 'therapeutische' procedures op hem uit.
Ondertussen, wachtte Mary af.
Misschien was het inkt van Max z'n typemachine op.
Misschien was er geen inkt meer in Amerika.
Misschien hadden zijn huisdieren hem opgegeten.
Misschien lag het aan haar.
Was ze te veeleisend, te saai, te lelijk?
Vol met woede, verwarring en zelfwalging...
probeerde Mary de herinnering van haar...
vriend voorgoed uit haar geheugen te wissen.
ACHT MAANDEN LATER
Max was hersteld.
En zijn leven was wederom in balans, veilig en symmetrisch.
Maar Mary zat nog in zijn gedachten.
De helft van hem wilde haar weer onmiddellijk schrijven.
De andere helft wilde niet weer zwakzinnig worden.
Hij kon altijd nog met Mr Ravioli vrienden zijn.
Hij was een veiliger optie.
Hij vroeg zich af wat Mary aan het doen was.
Maar zij was verre van gelukkig...
en worstelde in haar eentje door, haar geld sparend voor later.
Het leven ging gewoon door voor Max...
en hoewel hij koos voor voor orde en stabiliteit...
lag tegenspoed op de loer.
Gelukkig werden de aanklachten van doodslag tegen hem geseponeerd...
omdat hij als geestesziek aangeduid was...
en geen verklaarbaar motief had om een mime artiest te vermoorden...
in tegenstelling tot de meeste mensen.
Vanaf dat moment, koelde hij zichzelf anders af...
en werd alles weer normaal...
tot zijn 48ste verjaardag, toen eindelijk zijn nummers vielen.
Welkom bij de New York Loterij...
en dit zijn de winnende nummers van vanavond...
3...5...
6...9...
11 en 12.
Max deed verstandig met zijn plotselinge rijkdom...
en had een levensvoorraad chocolade...
en de complete Noblet collectie gekocht.
Twee van zijn levensdoelen waren uitgekomen.
Maar hij had nog steeds veel geld...
en besloot het aan Ivy te geven...
die ook heel verstandig was.
TANDARTS
POETS WEKELIJKS
KARTELDARM IRRIGATIE
Tot haar tijd gekomen was.
Ivy liet alles na aan de plaatselijke kattenbescherming...
wiens eigenaar haar gulle donatie naar zijn eigen bankrekening overhevelde.
Nieuwe borsten voor zijn vrouw, een Ferrari en genoeg benzine om Mexico te halen.
Ondanks het behalen van al zijn levensdoelen...
voelde Max zich niet compleet.
Mr Ravioli was niet meer zichzelf...
en leek meer geïnteresseerd in zelf-hulp boeken.
Mary had Max een proefje van echte vriendschap gegeven...
en daarmee kon niets concurreren.
Zij miste hem ook...
maar spaarde niet meer om hem te ontmoeten.
Ze spaarde nu voor een ander reden.
Op een dag stond Mr Ravioli op, vertrok en kwam niet meer terug.
Max zocht advies bij Dr Hazelhof.
Hij vertelde Max dat ware vriendschap door het hart gezien wordt...
niet door de ogen...
en dat het tijd was zichzelf aan Mary te onthullen, en ook zijn wratten.
Max begreep het.
Beste Mary Daisy Dinkle...
ik moet je iets vertellen...
wat uit zal leggen waarom ik niet geschreven heb.
Elke keer als ik een brief van je ontving, kreeg ik een paniekaanval.
Dat komt omdat recentelijk, toen ik een psychiatrische inrichting zat...
ze mij diagnoseerden met iets nieuws, het syndroom van Asperger...
wat een neurobiologisch, doordringend, ontwikkelende ziekte is.
Ik noem het 'Aspie'.
Ik zal een paar eigenschappen van een Aspie opschrijven.
No.1 - Ik vind de wereld zeer verwarrend en chaotisch...
omdat mijn verstand heel letterlijk en logisch is.
2 - Ik heb moeite de uitdrukkingen op het gezicht van mensen te begrijpen.
Toen ik jonger was, maakte ik een boek om me te helpen als ik in de war was.
Ik heb nog steeds moeite met sommige mensen.
Ivy was moeilijk te begrijpen vanwege haar rimpels...
en omdat haar wenkbrauwen niet echt waren.
3 - Ik heb een slecht handschrift...
ben hypergevoelig...
onhandig...
en ben vaak bezorgd.
4 - Ik los graag problemen op. Ivy zei dat dat goed was.
5 - Ik heb moeite om mijn emoties te tonen.
Dr Bernard Hazelhof zegt dat mijn hersens beschadigd zijn...
maar dat het ooit wel genezen zal kunnen worden.
Ik vind het niet leuk als hij dat zegt.
Ik voel me niet gehandicapt, en hoef ook niet genezen te worden.
Ik vind het leuk een Aspie te zijn.
Het zou zijn alsof ik de kleuren van mijn ogen zou willen veranderen.
Er is een ding dat ik wel zou willen veranderen.
Ik wou dat ik kon huilen.
Ik pers en pers, maar er komt niets uit.
Ik huil als ik uien snij, maar dat telt niet.
Wat vind je trouwens van het woord 'kumquat'?
Het is een soort fruit.
Heb jij een favoriete woord?
Mijn top 5 zijn smeersel, hommel...
Vladivostok, banaan...
en testikel.
Ik heb ook een paar woorden uitgevonden...
'beward', dat is als je tegelijk beduusd en verward bent...
'snuil', dat is een samenvoeging van sneeuw en vuil...
en 'gestamperden'...
boodschappen die in je tas platgedrukt zijn.
Ik heb een brief gestuurd naar de Oxford Dictionary...
met de vraag om mijn woorden toe te voegen...
maar heb nog niets gehoord.
Het is nu tijd om naar mijn...
Overeaters Anonymous vergadering te gaan.
Er is daar een vrouw die Marjorie Buttersworth heet...
die mij beward.
Ze zoent mij zonder mijn toestemming...
dus heb ik besloten mijn oksels met uien in te smeren om haar af te weren.
Je vriend in Amerika, Max Jerry Horowitz.
PS. Bijgesloten vind je...
chocolade mieren van de delicatessenwinkel.
PPS. Er is niet veel gebeurd sinds mijn laatste brief...
behalve mijn aanklacht voor doodslag, loterij winst en de dood van Ivy.
Mary was opgewonden dat Max eindelijk geschreven had...
en kreeg plots een geweldig idee.
AAMBEIEN SIROOP
TRANEN VOOR MAX
De vriendschap tussen Mary en Max was weer opgeleefd...
en haar tranen waren de beste cadeau die hij ooit gehad had.
Binnen het hoofd van Max waren zijn hersens aan het lachen.
Gevuld met allerlei bizarre soorten chocolade...
vlogen hun dikke brieven over de continenten heen en weer.
Max leerde met voorzichtigheid de brieven van Mary te lezen...
en bij de minste spoor van spanning, stopte hij...
om zijn medicijn in te nemen.
Elk brief ging onder de strijkijzer, werd gelamineerd en opgeslagen...
wat hem ook kalmeerde.
Hij genoot ervan haar vragen en raadsels op te lossen zoals...
krimpen schapen als het regent?
Waarom dragen oude mannen hun broeken zo hoog?
Krijgen kippen ook kippenvel?
En waarom is navel lint blauw?
Zijn er Noblets in de hemel?
En als een taxi achteruit rijdt, is de chauffeur je dan geld verschuldigd?
Mary, daarentegen genoot ervan om over Max z'n leven te horen...
hoeveel mensen hij geteld had die rommel hadden gemaakt...
hoe de laatste Henry was gestorven.
En nieuwe kip recepten die hij had uitgevonden.
Ze koesterden elkaar...
en terwijl Mary langer werd...
werd Max breder...
en werd hun vriendschap hechter dan de lijm van Mary's Noblets.
Hoewel Max troost vond bij Mary...
vond hij de rest van de wereld maar verbijsterend.
En hij kon niet begrijpen...
waarom hij als vreemd beschouwd werd...
en iedereen anders als normaal.
Mensen waren eindeloos onlogisch.
Waarom gooiden zij hun eten weg terwijl kinderen in India verhongerden?
Waarom regenwouden kappen terwijl zij de zuurstof nodig hebben?
En waarom een busdienstrooster maken als ze toch niet op tijd rijden?
Hij was het met zijn favoriete fysicus eens, dat er maar twee dingen oneindig zijn...
het heelal en de domheid van mensen.
En wat Mary betreft, hoewel Max haar vertrouwen gaf...
Bullseye.
...was haar wereld verre van perfect.
De liefde had haar bij de strot.
Om 16.59 uur, 8 augustus, 1988...
bevestigde Noel Norman Dinkle zijn laatste touwtje...
en ging na 40 jaar en 40 miljoen theezakjes met pensioen.
Om het te vieren, kondigde Noel aan dat hij ging stoppen met taxidermie..
en metaal detecteren ging opnemen.
Maar helaas, was het geen hobby van lange duur.
In zijn testament, liet Noel geld na voor Mary...
en besloot ze naar de universiteit te gaan om hersenziekten te studeren...
om meer over haar vriend te leren.
Mary was net zo populair op de universiteit als op school.
Damian zat er ook, en wilde graag drama acteur worden.
Hallo, M-M-Mary.
Hallo.
Dat was verdomd g-g-grappig.
Damian, de rozen van je moeder zien er fantastisch uit.
D-d-d-dank je, Mary.
M-Mary, mag ik je iets vertellen?
Natuurlijk, lieverd.
Er zit h-h-h-hondenpoep op je schoen.
Beste Max...
ik ben een idioot geweest.
Ik heb al mijn geld verkwist aan iets onzinnig...
terwijl ik had moeten sparen om jou te ontmoeten.
Ik weet dat je van liefde overstuur raakt, dus zal ik er niet over doorgaan.
Ik wil alleen zeggen dat liefde duidelijk niet voor mij is.
Ik hoop dat alles goed is en je geniet van de chocolade sigaretten die ik je stuurde.
Liefs, Mary.
Je moet je schamen.
Kom op, schatje. Laten we gaan.
Ik zei dat je nooit met vreemdelingen moet praten.
De plotselinge dood van Noel had Vera gevuld met spijt en een schuldgevoel...
en ze ging daar mee om op de enige manier die zij wist.
BALSEM VLOEISTOF EXTRA STERK GIFTIG
Beste Max...
onze trouwdag was alles waar ik van gedroomd had...
en maakte een verschrikkelijke jaar goed.
Hoewel alle gasten familie en vrienden van Damian waren...
voelde ik me erg welkom.
Damian is zo perfect. Hij heeft zelfs mijn huwelijksjurk gemaakt.
En voor ons huwelijksreis...
nam hij me mee naar Mykonos, zijn favoriete eiland in Griekenland.
Ik heb op een ezel gereden...
en vond een perfect cadeau voor Len.
Arme Len, hij lijdt nog steeds aan agorafobie.
Damian en ik hebben zoveel gemeen.
Hij heeft ook een correspondentievriend,
die op een schapenboerderij in Nieuw Zeeland woont.
Mary...M-M-M-Mary?
Mary barstte van zelfrespect...
en haar zelfvertrouwen was bijna ondragelijk.
Op de universiteit, blonk ze uit...
en had zichzelf voorgenomen de wereld te genezen van zwakzinnigheid.
Haar proefwerk ging over het syndroom van Asperger...
en gebruikte Max als gevalsanalyse.
Haar professoren waren diep onder de indruk...
en haar schrijfkunst alom geloofd.
Al spoedig stonden uitgevers in de rij om haar unieke inzicht te drukken...
en op haar 25ste verjaardag, stonden...
duizenden exemplaren klaar voor verzending.
Beste Max...
ik ben zeer trots om jou...
de eerste kopie van mijn boek over jouw ziekte aan te bieden...
in de hoop dat we het op een dag kunnen genezen.
Opwindender vind ik het...
dat ik je over een week eindelijk zal ontmoeten en het vieren.
Ik zal je ook de helft van de opbrengst geven.
Je dierbare vriend, Mary.
PS. Bijgesloten vind je Zwitserse amandelen...
met een laag chocolade er omheen.
Max nam het nieuws niet al te goed op...
helemaal niet.
Beste Mary Daisy Dinkle...
Ik kan mezelf op dit moment niet duidelijk uitdrukken...
dus zal ik mijn emoties in volgorde van intensiteit opschrijven...
pijn, bewardheid, verraad, ongemak, wanhoop en kortademigheid.
De laatste is niet echt een emotie...
maar ik vond dat je het moest weten.
Met haar koffer ingepakt voor New York, nam Mary afscheid van Damian.
Ze was niet zo opgewonden geweest...
sinds ze een Noblet in de goot had gevonden.
Maar haar opwinding verdween plotseling...
als chocolade in de zon.
PULPFABRIEK
PLAATSELIJKE ACADEMICUS VERPULVERT ROMAN EN CARRIERE
SLIJTERIJ ANNIE'S BARN
AUNTY JOAN'S SHERRY UIT HET VAT
Mary zonk weg in een depressie en zelfwalging...
en sherry.
Het enige lichtpunt in haar leven was haar geliefde Damian...
op arm afstand verwijderd, maar afstandelijk als de maan.
Ze verloor haar interesse in de wereld en het verloor interesse in haar...
terwijl een vreselijke verschijning haar begon te achtervolgen.
Ze bracht haar avonden door met pompoms maken...
en het eten van snelkook noedels.
Elke dag, met kracht en schaamte...
slenterde Mary vol hoop naar de brievenbus...
om daarna weer naar binnen te slenteren.
Mijn liefste Mary...
als je dit leest, zit ik op een vliegtuig naar Nieuw Zeeland...
om een nieuw leven te beginnen.
Je hebt waarschijnlijk niet eens gemerkt dat ik m'n koffers had ingepakt.
Ik ben verliefd geworden op mijn correspondentievriend, Desmond...
en ga op zijn schapenboerderij wonen.
Het was zwaar, jou een schim te zien worden...
van de persoon die ik ooit liefhad.
Je onderzoek naar z-z-zwakzinnigheid was bewonderenswaardig...
maar je i-idealistische streven om het te genezen is misleid.
Mary, je moet beseffen dat j-jij geen magisch schoonheidscrème bent...
die je op de wereld kan smeren waardoor de rimpels verdwijnen.
Ik hou van je, Mary...
maar ik hou meer van Desmond.
Ik hoop dat je hart ooit zal genezen en we vrienden kunnen worden.
Met medeleven, Damian.
Beste Burgermeester Ridiculani...
maandag telde ik 27 mensen die illegaal hun peuk lieten vallen.
Ik stel voor de boete te verhogen...
tot een minimum van $1 miljoen als sterker afschrikmiddel...
en zou blij zijn...
Dank u.
FINANCIEEL ADVIES 50 CENT
Beste Mary...
bijgesloten vind je mijn gehele Noblet collectie...
als teken dat ik je heb vergeven.
Toen ik je boek ontving, waren de emoties van binnen...
KLEINGELD (of Nier)
GA IN GOEDE GEZONDHEID
Op weg naar huis, ging Max zitten om de sterren te tellen.
Hij voelde zich compleet...
de wereld was weer in balans.
Len had de dag gered en na 45 jaar...
was hij eindelijk van zijn agorafobie af.
Idioot.
Beste Mary...
bijgesloten vind je mijn gehele Noblet collectie...
als teken dat ik je heb vergeven.
Toen ik je boek ontving, leek het alsof de emoties van binnen...
in een wasdroger zaten, en tegen elkaar botsten.
De pijn voelde als die, toen ik per ongeluk mijn lippen aan elkaar had geniet.
De reden dat ik je vergeef is omdat je niet perfect bent.
Je bent niet perfect en ik ook niet.
Alle mensen zijn niet perfect...
zelfs de man buiten mijn appartement, die rommel maakt.
Toen ik jong was, wilde ik iedereen zijn behalve mezelf.
Dr Bernard Hazelhof zei, dat als ik op een verlaten eiland zou zijn...
ik aan mijn eigen gezelschap gewend zou moeten raken.
Alleen ik en de kokosnoten.
Hij zei dat ik mezelf moest accepteren, wratten en al...
en dat we onze wratten niet zelf mogen kiezen.
Ze maken deel uit van ons en we moeten er mee leven.
We kunnen echter wel onze vrienden uitkiezen...
en ik ben blij jou gekozen te hebben.
Dr Bernard Hazelhof zei ook...
dat het leven op een trottoir lijkt.
Sommigen zijn goed geplaveid. Anderen, zoals de mijne...
hebben scheurtjes, bananenschillen en peuken.
Jouw trottoir lijkt op de mijne, alleen met minder scheurtjes.
Hopelijk, zullen onze trottoirs elkaar op een dag ontmoeten...
en kunnen we samen een blik gecondenseerde melk opeten.
Jij bent mijn beste vriend. Jij bent mijn enige vriend.
Je Amerikaanse correspondentievriend, Max Jerry Horowitz.
PS. Ik heb onlangs de perfecte baan gevonden bij een landmeetbedrijf.
Ik hoef alleen maar dingen te eten en hokjes aanvinken.
EEN JAAR LATER
Max, wij zijn het.
We zijn er.
Max was die ochtend vredig gestorven...
na het opeten van zijn laatste blik gecondenseerde melk.
Jij bent mijn beste vriend. Jij bent mijn enige vriend.
Hij rook naar drop en oude boeken, dacht ze...
terwijl tranen vloeiden...
de kleur van modderige plassen.
GOD GAF ONS FAMILIELEDEN...
GOD ZIJ DANK KUNNEN WE ONZE VRIENDEN KIEZEN.
resync: Talia